گزارش میدانی از جزئیات حمله به دانشگاه صنعتی شریف

بامداد روز دوشنبه، هفدهم فروردین‌، غرب تهران لرزید؛ جایی نزدیک به میدان آزادی. هدف، بخشی از دانشگاه صنعتی شریف بود؛ جایی که موشک‌ها به تعدادی از ساختمان‌های این دانشگاه اصابت کرده و منجر به تخریب‌های زیادی شد. این اتفاق در سی‌و‌هشتمین روز جنگ رخ داد.

به گزارش شرق، بر‌اساس گزارش‌های رسیده و حضور خبرنگار «شرق» در محل، بر اثر اصابت موشک یا موشک‌ها که تعدادش مشخص نیست، دانشگاه شریف انفجارهای متعددی داشته است؛ دانشکده مهندسی برق، دانشکده عمران، پژوهشکده نانو و محیط زیست، مرکز محاسباتی و پردازش گرافیکی، ‌پژوهشکده شهید رضایی‌ و چند ساختمان اداری دیگر آسیب دیده‌اند؛ مکان‌هایی که جزء مهم‌ترین مراکز علمی کشور و زیربنایی است و آن را «بانک داده‌های هوش مصنوعی ایران» می‌دانند. در این حمله جز آسیب به محوطه دانشگاه، «پست گاز» منطقه 9 تهران نیز آسیب دیده است.

«محسن دودانگه»، شهردار منطقه ۹ تهران، اعلام کرده: «پس از انفجار، تیم‌های ارزیاب بلافاصله در محل حاضر شده و بخشی از منازل مسکونی به علت نشت گاز و آوار تخلیه شدند. در حال حاضر گاز مهار شده و عوامل امدادی و بحران در حال بررسی زیرساخت‌های شرکت گاز هستند». «دانشگاه شریف» پنجمین دانشگاهی‌ است که در 38 روز گذشته از ابتدای جنگ، مورد حمله قرار گرفته است؛ پیش از این «دانشگاه شهید بهشتی»، «دانشگاه صنعتی اصفهان»، «دانشگاه خلیج فارس بوشهر» و «دانشگاه علم و صنعت تهران» مورد اصابت موشک قرار گرفته‌اند. «حسین سیمایی‌صراف»، وزیر علوم، 15 فروردین‌‌‌ در حاشیه بازدید از ‌دانشگاه شهید بهشتی‌ اعلام کرده تا به‌ حال 30 مرکز علمی مورد حمله قرار گرفته‌؛ حملاتی که طبق اسناد بین‌المللی مصداق جنایت جنگی است.

‌انفجار، نشت گاز و غبار غلیظ

در حاشیه کنارگذر «خیابان آزادی» کارگران شرکت گاز در حال آواربرداری از پست گازی هستند که در دانشگاه قرار گرفته است. آوار ساختمان به خیابان ریخته و مردم در حال گذر نگاهی به آوارها می‌اندازند؛ به ستون‌های کج و دیوارهای فروریخته. در پشت ساختمانی که تخریب شده، ساختمان آجری دیگری وجود دارد که شیشه‌ها و نمای آن‌ آسیب دیده و در کنار آن نیز ساختمان‌ سفیدی ترک برداشته است. در فضای روبه‌روی سردر دانشگاه شریف نیز تکه‌آجرهایی‌ هست که می‌گویند از تزیینات و نمای جلوی در بوده‌اند.

در کنار سردر، مسجدی بزرگ قرار دارد؛ «مسجد دانشگاه شریف» که در این‌ سال‌ها میزبان برنامه‌های مهمی بوده است. شیشه‌های مسجد ریخته است و بنرهایی که اطراف گنبد بود، افتاده‌اند. چند آجر نیز از مسجد به زمین افتاده که عابران آنها را به گوشه فضای سبز روبه‌رو انداخته‌اند. بانک‌ها و مغازه‌های اطراف دانشگاه تعطیل کرده‌اند؛ فقط یک لاستیک‌فروشی باز است و یک مشتری در حال خرید لاستیک. فروشنده می‌گوید: «از اول صبح برق داشتیم اما مدام صدای آواربرداری می‌آید». او با دست به فروشگاه خدمات خودروی کناری اشاره می‌کند؛ مکانی که جز در اصلی آن، کرکره پنجره‌ها و تعمیرگاه‌هایش پایین است: «شانس آوردند که کرکره‌هایشان پایین بود وگرنه دیشب موج انفجار به خودروهای نمایشگاهی آنها صدمه زیادی می‌زد».

روبه‌روی تعمیرگاه در آن سمت خیابان، ساختمانی با نمایی قدیمی قرار دارد؛ ساختمانی اداری که چند دفتر مرتبط با شرکت‌هایی در آن قرار گرفته است. مردی در حال خروج از ساختمان است؛ او در یکی از دفاتر این ساختمان کار می‌کند و دیشب هنگام حمله در دفتر بوده است: «من از شنبه که دفتر باز شده، به دلیل مسافت زیاد تا خانه‌ام که در کرج است، شب‌ها همین‌جا می‌خوابم. سروصدای انفجار همیشه بود، اما دیشب بسیار وحشتناک‌تر از شب‌های قبل بود».

او می‌گوید دیشب نزدیک ساعت سه صبح بود که حمله کردند: «اول صدای هواپیما آمد، فکر کردم مثل همیشه هواپیماها در حال رد‌شدن هستند، اما چند ثانیه بعد صدای سوت موشک آمد و ناگهان تمام ساختمان لرزید». بعد از صدای انفجار مهیب اول، چند انفجار کوچک دیگر نیز اتفاق افتاد‌ و بعد صدای ممتد سوت نزدیک به 20 دقیقه ادامه داشت؛ سوتی که صبح معلوم شد‌ گویی صدای نشت گاز بوده است: «من اول شوک‌زده بودم. بعد توانستم در تاریکی کفش‌هایم را پیدا کنم و بیرون بروم. صدای انفجار دوم که آمد در راهرو بودم و همان‌جا نیز ماندم؛ چون فکر می‌کردم صدای سوت مربوط به جنگنده است و الان دوباره خواهد زد. اما وقتی صدای آژیر پلیس و خودروهای آتش‌نشانی آمد، کمی احساس امنیت کردم و از ساختمان خارج شدم».

او وقتی از ساختمان خارج شد، با بوی تند دود و گردوغباری خفه‌کننده مواجه شد: «به خیابان کناری رفتم. مأموران در حال بستن کل خیابان آزادی بودند و دود و گردوغباری غلیظ در هوا وجود داشت. در کوچه نیز پر بود از همسایه‌هایی که از ترس ریزش ساختمان از خانه‌های خود خارج شده بودند». بعد از ساعاتی، کم‌کم شرایط کنترل شد و افرادی که خانه‌هایشان آسیب ندیده بود، به خانه بازگشتند و برخی مثل او نیز با خودرو به سمت خانه دوستان و  آشنایان رفتند.

‌روند بازسازی به‌زودی شروع می‌شود

«مسعود تجریشی»، رئیس دانشگاه شریف، صبح دیروز در پیامی تصویری با تأیید حمله به دانشگاه گفت: «یک نهاد علمی که مأموریت آن گسترش فرهنگ و علم است، هدف چنین اقدامات ددمنشانه‌ای قرار گرفته و این رفتار نشان‌دهنده دشمنی با پیشرفت علمی کشور است». او تأکید کرد روند بازسازی دانشگاه به‌زودی آغاز خواهد شد: «در نهاد علم و فرهنگ، بازسازی بخش‌های آسیب‌دیده را در دستور کار قرار خواهیم داد و این مسیر با جدیت دنبال می‌شود».

‌متأثر از این حمله، زیرساخت‌های آموزشی و پژوهشی دانشگاه صنعتی شریف نیز دچار اختلال جدی شده‌اند و کلاس‌های این دانشگاه در روز هفدهم فروردین تعطیل شد‌ند و هنوز نیز خبری از بازگشایی سامانه‌های آموزشی و برقراری کلاس‌های مجازی در روزهای آتی منتشر نشده است.

«حسین افشین»، معاون علمی، فناوری و اقتصاد دانش‌بنیان رئیس‌جمهور، در بازدید از دانشگاه شریف با اشاره به حمله انجام‌شده به مرکز گرافیکی دانشگاه شریف که به‌تازگی تجهیز شده بود، گفت: «دشمن درصدد تخریب زیرساخت‌های علمی و تحقیقاتی ماست. این فقط ویرانی ساختمان‌ها نیست؛ تلاش‌هایی برای ترور دانشمندان و ضربه‌زدن به مغزهای متفکر کشور نیز در جریان است. اما علم و دانش در خاک ایران ریشه دوانده است و هیچ بمباران و تهدیدی نمی‌تواند آن را نابود کند».

او تأکید کرد علم میراث جاودانه‌ای‌ است که با بمب و موشک از بین نمی‌رود: «هر دیواری ویران شود، هر آزمایشگاهی منهدم شود، امید و جست‌وجوی دانش همچنان پابرجاست و به نسل‌های آینده منتقل خواهد شد. علم، میراث جاودانه‌ای است که هیچ بمب، هیچ تهدید و هیچ دشمنی نمی‌تواند آن را از قلب ایران بیرون کند».