جنگ ایران و آمریکا و تأملات راهبردی تهران
«جنگ جاری میان ایران با آمریکا و رژیم اشغالگر قدس یک واقعیت را بیش از همه برجسته می کند و آن هم این است که واقع بینانه نخواهد بود اگر فکر کنیم ایران حاضر است به فضای قبل از ۹ اسفند ۱۴۰۴ و آغاز تجاوز جدید به خود برگردد.»
فرارو- جنگ جاری میان ایران با آمریکا و اسرائیل همچنان تیتر اصلی و نقطه تمرکز رسانه ها و تحلیلگران مختلف در اقصی نقاط جهان را به خود اختصاص داده است. روند تحولات جاری از تصعید تنش ها و کمرنگ بودن تلاش های تنش زدایی حکایت دارد.
به گزارش فرارو؛ به طور خاص ایران تاکید دارد که آتش بس ساده نمی تواند تضمین کننده امنیت ملی و منافع آن باشد و حتما باید ملاحظات خاص این کشور مد نظر باشند. با این همه؛ آنچه واضح است تهران در رابطه با این جنگ و فضای پس از آن نکات راهبردی را مد نظر دارد که توجه به آنها از اهمیت زیادی برخوردار است. در این زمینه توجه به ۳ مولفه مهم به نظر می رسد.
اول اینکه همین حالا بسیاری در ایران خواستار آن هستند که تهران فعالانه به سمت بازدارندگی اتمی حرکت کند و صاحب تسلیحات هسته ای باشد. در واقع تجربه تحمیل دو جنگ به ایران در سال جاری و تشدید تهدیدات امنیتی علیه تهران؛ بسیاری را به این ادراک رسانده که بازدارندگی برای کشور جز از رهگذر برخورداری از سلاح های اتمی رخ نخواهد داد. از این رو؛ حاکمیت در ایران چه در وضعیت فعلی و چه پس از پایان جنگ؛ این معادله را به نحوی جدی پیش رو دارد. موضوعی که البته از منظر منطقی هم اگر بخواهیم بنگریم چندان بیراه نیست و گزاره های ابتدایی روابط بین الملل هم بر آن صحه می گذارند.
نکته دوم اینکه تنگه هرمز پس از جنگ جاری بیش از هر زمان دیگری یک کارت بازی موثر در دستان ایران خواهد بود. این کارت به ویژه با توجه به حملات ایران به اهداف آمریکایی در خاک کشورهای عربی منطقه؛ اعتبار بیشتری را نیز کسب کرده است.
در حقیقت؛ انتظار می رود که پس از جنگ فعلی؛ ایران جدی تر از قبل روی کارت تنگه هرمز خود پافشاری کند و منافعش را از این طریق تأمین نماید.
و در نهایت نکته سوم اینکه پس از جنگ فعلی؛ ایران با سرعت و جدیت بیشتری؛ توسعه توان موشکی و البته نفوذ منطقه ای و قدرت پهپادی اش را در دستورکار خواهد گذاشت. در عین حال؛ بعید به نظر می رسد که ایران مثل گذشته به روندهای دیپلماتیک با غرب روی خوش نشان بدهد. به هر حال ایران دو مرتبه در بحبوحه مذاکرات با آمریکا هدف حمله قرار گرفته و گزاره مذاکره با آمریکا برای ایران تا حد زیادی ارزش و اهمیت خود را از دست داده است.
در این شرایط؛ تهران بر مبنای گزاره های رئالیستی روابط بین الملل سعی خواهد کرد تا بیش از همه پایه های قدرت سخت و نرمش را تقویت کنند تا در میدان هرگونه تعامل دیپلماتیک؛ زبان زور را همراه با منطق کند! آنچه واضح است ایران جهان پس از ۹ اسفند ۱۴۰۴ را به هیچ وجه همچون دوره قبل از آن نمی بیند.
