جنگ همیشه پر از آسیبهای روانی، جسمانی و مالی است، اما همیشه بیشترین آسیب را طبقه متوسط میبینند، افرادی که در جنگ، زندگی، درآمد و امیدشان را از دست میدهند و هیچوقت مشخص نیست که به حالت طبیعی روان و زندگی مورد نظرشان دست پیدا کنند یا نه.
۴۳ مطلب
جنگ همیشه پر از آسیبهای روانی، جسمانی و مالی است، اما همیشه بیشترین آسیب را طبقه متوسط میبینند، افرادی که در جنگ، زندگی، درآمد و امیدشان را از دست میدهند و هیچوقت مشخص نیست که به حالت طبیعی روان و زندگی مورد نظرشان دست پیدا کنند یا نه.
یک تحلیلگر اقتصادی گفت: جنبشهای طبقه متوسط، ضمن اینکه توانایی سازماندهی بالاتری دارد مطالبات مذاکره پذیرتری هم دارد چیزی که ما در ۱۴۰۴ میبینیم اولا مطالبات اقتصادی است و دوما مذاکرهپذیری کمتری دارد.
حدود ۱۰ تا ۱۵درصد اشتغال کشور به شکل مستقیم و غیرمستقیم به بخش مسکن وابسته است. این صنعت پیوندهای پسین و پیشین گستردهای دارد و تقاضا برای بیش از ۳۰ صنعت بالادستی و پاییندستی را شکل میدهد. این صنعت نقش تعیینکنندهای در سرمایهگذاری اقتصادی دارد
یک جامعهشناس گفت: مسئله طبقه متوسط جهانی است، اما در ایران این مسئله پیچیدهتر میشود، از نگاه تاریخی در ایران طبقات متوسط یعنی کسانیکه بتوانند روی پای خودشان بایستند توسط حاکمان محدود میشدند، بنابراین معمولاً طبقهای مستقل از دولت و حکام شرع شکل نمیگرفت.
طبقه متوسط ایران، آینده را مبهم و سیاست را کماثر میداند و به وعدهها هم بیاعتماد شده است. لذا اگر اصلاحطلبی نتواند زبان تازهای برای تعامل با این طبقه پیدا کند، پایگاه خود را از دست میدهد.
فعال سیاسی گفت: معتقدم که قشر تحصیلکرده جامعه، که عمدتاً به طبقه متوسط تعلق دارد، همچنان پشتوانه جریانات معتدل و میانهرو است، از جمله دولتهای پزشکیان، روحانی و خاتمی. به بیان دیگر، هنوز دود از کنده طبقه متوسط بلند میشود.
حدود ۹۰ درصد از مردم ژاپن، جزو طبقه متوسط به حساب می آیند و در مجموع ، از امکانات زیستی و معیشتی و رفاهی قابل قبولی برخوردار هستند. اما در ایران طبقه متوسط از بین رفته است!
تفکیک ملّت به شهروندان درجه ۱ و ۲ و انحصار در مشارکت حکمرانی که در دیدگاه این مدرس دانشگاه دیده میشود، زاییده همان اقتصاد غیررقابتی است که فرصت رفاه، پیشرفت و نقش آفرینی گروه زیادی از مردم را در تولید ثروت زایل کرده و خواهان سقوط دهکهای درآمدی به طبقات پایینتر است.
توجیهکردن شکست تعامل با غرب از طریق متهمکردن «طبقات پایین» به ناآشنایی با آداب دیپلماتیک. گویی مشکل اصلی، نه ساختار قدرت جهانی و نه فشارهای سیاسی، بلکه چند نقد تند یک روزنامه در تهران یا اظهارات یک شخص بوده است.
یک جامعهشناس و استاد دانشگاه گفت: نهتنها شکاف اقتصادی، بلکه شکاف فرهنگی و هویتی در تهران عمیقتر شده است. وقتی شهری به «جزیرههای طبقاتی» تبدیل شود، نه همبستگی باقی میماند و نه تعلق. تا زمانی که طبقه متوسط نادیده گرفته شود و سیاستگذاریها بدون ارزیابی واقعی از هزینه و فایده انجام گیرد، شکاف اجتماعی تهران هر روز عمیقتر خواهد شد.
