سفره ایرانی در گذر زمان نه تنها یک مکان برای صرف غذا بوده، بلکه نمادی از فرهنگ غنی و تاریخ کهن ایران است. از زمانهای باستان، ایرانیان به پذیرایی و مهماننوازی شهره بودهاند و این مهماننوازی اغلب اوقات بر سر سفرههای آنان جلوهگر میشده است.
۷۸ مطلب
سفره ایرانی در گذر زمان نه تنها یک مکان برای صرف غذا بوده، بلکه نمادی از فرهنگ غنی و تاریخ کهن ایران است. از زمانهای باستان، ایرانیان به پذیرایی و مهماننوازی شهره بودهاند و این مهماننوازی اغلب اوقات بر سر سفرههای آنان جلوهگر میشده است.
در این ویدئو در معرفی نقش رستم آمده است که این بنا محوطهای باستانی در شمال تخت جمشید در نزدیکی شهر مرودشت و یکی از مهمترین جاذبههای تاریخی ایران بهشمار میآید. این محوطه باستانی شامل تخته سنگی عظیم با یادگارهای تاریخی از سه دوره تاریخی ایلامیان، هخامنشیان و ساسانیان است.
دکتر مارتین ورتینگتون بر این باور است که کلمات آشوری برای پنج نماد (شیر، عقاب، گاو نر، درخت انجیر و گاوآهن) به ترتیب از راست به چپ، به نحوی هستند که شکل آشوری نام «سارگون» (šargīnu) را شکل میدهند. او دراینباره گفته: «در مطالعه زبانها و فرهنگهای باستانی، با پازلهایی با شکلها و اندازههای مختلف مواجه میشوید؛ اما در بینالنهرین باستان کمتر پیش میآید که با نمادهای اسرارآمیزی روی دیوار معبد روبهرو شوید.»
در اوستا، سرزمینی وجود دارد به اسم ایرانویج که نقشی مهم و اسطوره ای دارد؛ چرا که خاستگاه اولین آریاییها بوده است.
رمز و رازهای تاریخ در آثاری پنهانند که حتی مهندسان و محققان امروزی، از درک چگونگی آن ها گیج شده اند و مکانیسم برخی از اختراعات تاریخ جهان در میان صفحات تاریخ گم شده و هنوز هم کشف نشدهاند.
در اسطورههای ایرانی، سرزمینهای خاوری ایران محل بزرگترین نبردها برای حفظ ایران زمین بودند. زابلستان (شامل زرنگ، بست، قندهار و وادی هیرمند)، خراسان (شامل توس، نیشابور، نسا، مرو و هرات)، غرچگان (شامل فاریاب، بادغیس و بامیان)، تخار (شامل بلخ و سمنگان)، کابل و کشمیر در اسطورههای ایرانی در زمرهی مهمترین ایالات پادشاهی کیانی و عرصهی نبردهای ایران و توران بودند.
از چه زمانی روز تولد در میان انسانها مهم شد و آن را جشن گرفتند؟ آیا پای ایرانیان باستان وسط است؟
جشن مهرگان یکی از جشنهای باستانی ایرانی است که به مناسبت مهر و دوستی برگزار میشود.
تصویربرداری سریال «سلمان فارسی» این روزها در شهرک غزالی ادامه دارد که مربوط به صحنههای ایران باستان است.
مارکوس لیکینیوس کراسوس، سیاستمدار و ژنرال ثروتمند و با نفوذ رومی بود که با سودای کسب افتخار نظامی، با ارتش خود از رود فرات گذشت اما با سرنوشتی مواجه شد که او را به عبرتی برای آیندگان تبدیل کرد.
