۱۷ مطلب
شورای امنیت ملی یک نهاد ویژه است و مصوبات آن به طور کامل باید به تایید رهبری برسد. بنابراین فردی که در این شورا حضور دارد، خواه تندرو باشد و خواه کندرو، به هر حال باید از اصولی تعیین شده تبعیت کند. مصوبات شورا در نهایت به تایید رهبری می رسد. من نمی خواهم اهمیت شورا را تقلیل دهم یا بگویم حضور آقای لاریجانی تاثیر گذار نیست. اتفاقا تاثیرگذار است اما در نهایت رهبری تصمیمات نهایی را خواهند گرفت
در واقع وضعیتی بر نحوۀ ادارۀ مملکت حاکم شده است که بسیاری نام «ملوکالطوایفی» بر آن نهادهاند، موضوعی که به نوبۀ خود تصمیمگیریهای کلان و استراتژیک را بینهایت مشکل کرده و در صورت تصمیمگیریهای نادر نیز، عملی شدن آنها را به مرز غیرممکن رسانده است.
بسیاری شورای دفاع را با شورای عالی دفاع در زمان جنگ ۸ساله ایران و عراق مقایسه کرده و حتی از عنوان احیایشورا استفاده کردند حال آنکه دو شورا تفاوتهای بسیاری دارند؛ درست مثل جنس موضوع دفاع در شرایط فعلی و جنگ ۸ساله ایران و عراق و البته ساختار نظامی و امنیتی کشور در فاصله حدود ۴ دهه.
شورای دفاع طرحهای دفاعی و ارتقای توانمندیهای نیروهای مسلح را به صورت متمرکز بررسی میکند.
«شورای دفاع در وهلۀ نخست یادآور شورای عالی دفاع است که تا قبل از بازنگری در قانون اساسی در سال 68 ریاست آن با رئیسجمهوری بود و فرمانده کل قوا دو نماینده در آن داشت. نخستین نمایندگان امام خمینی در شورای عالی دفاع آیتالله سیدعلی خامنهای با سابقۀ یک دوره کوتاه فرماندهی کل سپاه و چند ماه معاونت وزارت دفاع در دولت موقت و دکتر مصطفی چمران وزیر دفاع دولت موقت و پس از آن دولت شورای انقلاب بودند.»
بر مبنای همین اصل قانون اساسی، چند روز پیش ساختار شورای دفاع نیز مصوب شده است که بر اساس این ساختار، رئیسجمهور، رئیس شورا خواهد بود و به احتمال بسیار، فردی از نیروهای مسلح کشور از طرف رئیسجمهور به عنوان دبیر این شورا مشخص میشود.
