۲۵۳۷۲ مطلب
به گزارش القدس العربی، همزمان با مذاکرات غیرمستقیم تهران–واشنگتن، دونالد ترامپ آرایش نظامی گستردهای پیرامون ایران ایجاد کرده و مهلتی محدود برای امتیازگیری تعیین کرده است. تهران با رزمایش، تهدید بستن تنگه هرمز و همکاری با مسکو و پکن پاسخ داده است. شکاف بر سر پرونده موشکی و نفوذ منطقهای پابرجاست. واشنگتن میان دیپلماسی و ضربهای قاطع در نوسان است؛ مسیری که ریسک خطای محاسباتی و لغزش به جنگی گسترده را افزایش میدهد.
شبکه الجزیره گزارش داد به نظر میرسد ایران و آمریکا در مسائل اصلی اختلاف نظر زیادی دارند.
با نزدیک شدن مذاکرات غیرمستقیم ایران و آمریکا در ژنو، منابع مطلع از کاخ سفید فاش کردند که مشاوران ارشد ترامپ ترجیح میدهند اسرائیل پیش از هر اقدام واشنگتن، به ایران حمله کند؛ سناریویی که هدف آن، تحریک واکنش تلافیجویانه تهران و کسب حمایت رأیدهندگان آمریکایی برای عملیات نظامی است.
استیو ویتکاف، نماینده رئیس جمهور آمریکا به تازگی در محفلی اظهار داشته است، هرگونه توافق هستهای با ایران باید از لحاظ زمانی نامحدود باشد.
البرادعی در پیام خود نوشت: «اقدامات آمریکا علیه ایران بر پایه سناریوهای فرضی و احتمالی صورت میگیرد و هیچ مدرک واقعی از تهدید فوری ارائه نشده است.»
«مسیر دیپلماسی گزینه مطلوب ماست و ترجیح میدهیم از طریق گفتوگو به نتیجه برسیم. ما به دنبال شرایطی هستیم که ایران نتواند جهان را بهصورت هستهای تهدید کند.»
بر اساس بیانیهای که در وبگاه وزارت خزانهداری آمریکا منتشر شده، چهار فرد ایرانی در این فهرست مشاهده میشوند که مشمول تحریمهای ثانویه معرفی شده و نام آنها با شرکت «صنایع هوایی قدس» مرتبط اعلام شده است. همچنین چند نهاد و شرکت در ایران و کشورهای مختلف به این فهرست افزوده شدهاند.
یک مقام اطلاعاتی اسرائیل به روزنامه فایننشال تایمز گفت ایالات متحده با وجود تمامی ادوات نظامی که در منطقه مستقر کرده، حداکثر پنج روز میتواند به حملات هوایی شدید ادامه دهد.
گزارشهای منتشرشده نشان میدهد همزمان با افزایش تنشها، پنجرهای محدود برای مذاکره هستهای میان تهران و واشنگتن گشوده شده، اما سایه اقدام نظامی همچنان سنگین است. در حالی که ایران بر بازدارندگی نامتقارن و اهرمهایی چون تنگه هرمز تکیه دارد، سیاست چرخش به شرق تضمین امنیتی قاطعی فراهم نکرده است.
به گزارش نشریه ریسپانسیبل استیت کرفت، دونالد ترامپ با اعزام گسترده توان دریایی و هوایی به اطراف ایران تلاش می کند تهران را به توافقی مطلوب واشنگتن وادار کند؛ همزمان گفتوگوهای غیرمستقیم در عمان جریان دارد. این رویکرد که یادآور «دیپلماسی ناوهای جنگی» است، بر کارآمدی اجبار هوایی تکیه دارد. با این حال، تجربههای تاریخی و تابآوری راهبردی ایران نشان میدهد بمباران بدون بهندرت به تسلیم پایدار سیاسی میانجامد.
