۱۱۸ مطلب
چهاردهم اسفند یک نام دارد و آن "مصدق" است. محمد مصدق، بزرگمرد تاریخِ ایران و رهبر نهضت ملیشدن نفت در چنین روزی، در حالی که در قلعه احمدآباد محصور و تبعید شده بود، چشم از جهان فرو بست. قلعه احمدآباد یا قلعه مصدق امروز جایی است که سخن از سالهای سخت مصدق میگویند؛ این خانه همانجایی که مصدق بارها در آن گفته بود: "هر روز آرزوی مرگ میکنم". خانه مصدق حالا یکی از مهمترین خانههایی است که گردشگران زیادی به آن سر میزنند؛ خانهای که فارغ از رنگ و بوی قدیمیاش، رنگ و بویی از سیاست هم گرفتهاند.
عضو کمیته نامگذاری شورای شهر تهران گفت: خیابانی برای نامگذاری به نام دکتر محمد مصدق را انتخاب کردهایم و به واحد مربوطه برای پیگیری اطلاع داده شده است.
محمدجواد حقشناس صبح امروز در تذکر پیش از دستور خود گفت: متاسفانه یک کانال در یک خبر جعلی اعلام کرده که کمیته نامگذاری شورای شهر پس از بررسیهای متعدد اعلام کرده است که نمیتواند خیابانی به نام مصدق ثبت کند، در این خبر جعلی عنوان شده بود که بررسیها نشان داده است دکتر محمد مصدق ویژگیهای لازم برای نامگذاری را ندارد.
«وقتی سری پرشور داشته باشی و زبانی سرخ و قلمت اسلحهات باشد، دیگر جایی برای عاقبت و عافیتاندیشی نمیماند. که اگر میماند، سیدحسین فاطمی روز ۲۶ مرداد ۱۳۳۲، در گرماگرم کودتا و وقتی هنوز سرنوشت کشور روشن نبود، هر چه دلش خواست به محمدرضاشاه نمیگفت و در وصف شاه مملکت تیتر نمیزد: «خائنی که میخواست وطن را به خاک و خون بکشد، فرار کرد.»
دو سال پس از همکاری با برادرش در پی اختلافنظری که با او پیدا کرد به تهران مهاجرت کرد و در سال ١٣١٦ وارد دنیای بزرگ مطبوعات ایران شد. در بدو ورودش به تهران در نامهای به احمد ملکی، مدیر روزنامه آزادیخواه «ستاره»، نوشت: «ازآنجاکه همکاری با مطبوعات خود یک نوع مطالعه و تحصیل است، به این وسیله میخواهم رابطه خود را با ادبیات، فرهنگ و سیاست قطع نکنم»
مجله اشپیگل در شماره ۳۴، سال ۱۹۵۲ گزارش تحلیلی میدانی از ایران در سال ۱۳۳۱ هجری شمسی منتشر کرد.
پیکر سپهبد زاهدی ۱۶ شهریورماه ۱۳۴۲ با هواپیما به ایران منتقل شد. بامداد روز بعد، مسجد سپهسالار تهران شاهد مراسمی رسمی با حضور شاهپور غلامرضا به نمایندگی از طرف شاه، اردشیر زاهدی و خانواده متوفی، اسدالله علم نخستوزیر، اعضای هيئت دولت و امرای ارتش بود که در جریان آن، جنازه نخستوزیر اسبق ایران تشییع و در آرامگاه خاندان زاهدی در امامزاده عبدالله تهران به خاک سپرده شد.
يکي از واقعيتهاي تلخ کودتاي ٢٨ مرداد آن است که اين درست است که آمريکاييها و انگليسيها آن را طراحي کردند، اما هيچکدام حتي يک سرباز يا نيروي غير نظامي وارد ايران نکردند.
