هشدار عراقچی به عادی سازی تروریسم اسرائیل: هر کنشی، همواره واکنشی دارد
تصور کنید رئیسجمهور ایران، با خونسردی و بیهیچ پردهپوشی، فهرستی از «اهداف ترور» را پیش روی یک سفیر خارجی بگذارد: رئیسجمهور ایالات متحده، رهبران کنگره، ژنرالهای عالیرتبه؛ و سپس بیدرنگ اعلام کند: «همه را یکییکی حذف خواهیم کرد.»
اسرائیل هیچ اعتنایی به پیامدهای عادیسازی روشهای هولناک تروریستی خود ندارد؛ اما جامعه بینالمللی نباید این بیپروایی را نادیده بگیرد، چراکه هر کنشی، بیتردید و همواره، واکنشی در پی خواهد داشت.
تصور کنید رئیسجمهور ایران، با خونسردی و بیهیچ پردهپوشی، فهرستی از «اهداف ترور» را پیش روی یک سفیر خارجی بگذارد: رئیسجمهور ایالات متحده، رهبران کنگره، ژنرالهای عالیرتبه؛ و سپس بیدرنگ اعلام کند: «همه را یکییکی حذف خواهیم کرد.»
در عرض چند ساعت، جهان به تلاطم میافتد: نشستهای فوقالعاده شورای امنیت سازمان ملل، طوفان بیامان رسانهای، تحریمها، تهدیدها و چهبسا حتی جنگ، همه در جامه «حقوق بینالملل» و با ادعای صیانت از «نظم جهانی» رخ می دهد.
اما آنگاه که پای اسرائیل در میان است، گویی قواعد بازی دگرگون میشود. همان مدعیان «قانون و نظم» یا به سکوت فرو میروند، یا به ابهامگویی پناه میبرند، و در بدترین حالت، خود به تأمینکنندگان سلاح و حامیان سیاسی بدل میشوند.
آنچه امروز در برابر دیدگان ما رخ میدهد، صرفاً ریاکاری نیست؛ ریاکاری هنوز نشانی از شرم در خود دارد. این پدیده، چیزی عریانتر است: فروپاشی محاسبهشده اخلاق، جایی که قواعد تنها برای رقبا اعمال میشود و مصونیت، امتیازی است که برای متحدان محفوظ میماند.
همانگونه که همواره، اسرائیل پیشگام کشاندن شریک آمریکایی خود به ورطهای عمیقتر از سقوط اخلاقی و سیاسی است. اسرائیل هیچ اعتنایی به پیامدهای عادیسازی روشهای هولناک خود در بهکارگیری ترور ندارد. اما جامعه بینالمللی نباید این بیپروایی را نادیده بگیرد؛ چرا که هر کنشی، بیتردید و همواره، واکنشی در پی خواهد داشت.
Imagine an Iranian President coolly presenting a “kill list” to a foreign ambassador: the U.S. President, Congressional leaders, top Generals. And then declaring, without hesitation: “We will eliminate them, one by one.”
Within hours, the world would erupt. Emergency UN Security Council sessions. Relentless media hysteria. Sanctions, threats, perhaps even war—wrapped neatly in the language of “international law” and defending the “global order”.
But when it comes to Israel, the usual rules of the game do not seem to apply. The very same guardians of “law and order” fall silent, equivocate, or worse, supply the weapons and the cover.
What is unfolding before our eyes is not hypocrisy. Hypocrisy implies shame. This is something colder: a calculated moral collapse—where rules exist only for adversaries, and impunity is reserved for allies.
As always, Israel leads the way in dragging its U.S. partner into an ever deeper moral and political abyss. Israel has no regard for the repercussions of the normalization of its heinous methods of terror. But the international community should not disregard that recklessness; as for every action there will inevitably and always be a reaction.
@MFAIran
