پاس گل به فدراسیون فوتبال با خودزنی ترامپ
حرفهای دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا بزرگترین سوتی تاریخ جام جهانی بود.
همه در جریان حرفهای دونالد ترامپ هستند. رئیسجمهوری که بیشتر از سلبریتیها و حتی اینفلوئنسرهای مجازی علاقه به توییت و فعالیت در فضای مجازی دارد و از قدیم هم گفتهاند تا مرد سخن نگفته باشد، عیب و هنرش نهفته باشد!
ترامپ گفت بهتر است ایرانیها به جام جهانی نیایند چون برای سلامت و امنیت خودشان خوب نیست! با دیدن این جمله اولین نکته که به ذهن هرکس میرسد، خودزنی ترامپ است! هیچکس در دنیا با هیچ وسیلهای نمیتوانست به این خوبی و صراحت امکان میزبانی یک کشور را زیر سوال برده و نیروهای امنیت و انتظامی کشورش را به ناتوانی متهم کند.
در طول تاریخ جام جهانی تمام کشورها برای کسب امتیاز میزبانی روی مهمترین چیزی که مانور میدهند امنیت برگزاری و مهمانان است. سابقه نداشته رئیس یک کشور بعد از گرفتن میزبانی چنین اعتراف به ناتوانی کند و میدانیم که برگزاری جام جهانی چه سود کلانی نصیب میزبان کرده و از آن مهمتر، کشوری که دههها خود را امن برای سرمایهگذاری و مهاجرت جلوه میداد، حالا با خودزنی همه چیز را زیر سوال میبرد. از آن جمله خیلیها تعبیر به تهدید ایران هم کردند که درست بود؛ این چراغ سبز به دشمنان است آن هم در کشوری که دانشآموزان هم مسلح به سلاح اتوماتیک هستند! با همین جمله آمریکا برگشت به دوران غرب وحشی!
اما این گفته یک پاس گل برای ما هم بود. ما که در جنگ ناخواسته و تحمیلی به کشورمان، باید دنبال اثبات حقانیت خود باشیم و هیچچیز بهتر از این اعتراف نمیتوانست برای ما حقانیت بینالمللی و اجماع علیه آمریکا بیاورد. سوال اینجاست که فدراسیون فوتبال و وزارت ورزش چقدر از این پاس گل طلایی سود بردند؟ آیا قدر فرصت را دانستیم؟
ایران فرصت حضور در جام جهانی را هدیه نگرفته و این حق طبیعی ماست که در جام جهانی باشیم و وظیفه میزبان تامین امنیت ما و بقیه تیمهاست. آمریکا اول مانع حضور توریستهای ایرانی شد و بعدتر صدور ویزا برای تیم و بازیکنان و مربیان را زیر سوال برد و حالا از اساس در میزبانی قصور میکند. فدراسیون و وزارت ورزش باید با نامه رسمی به مجامع بینالمللی اعتراض کنند و انتشار استوری و مصاحبه کافی نیست. دنیا باید بداند که آمریکا خیلی فراتر از یک میزبان قلدری کرده و اساسا برگزاری جام برعهده کمیته برگزاری فیفاست نه میزبان؛ کدام کشور در این ۹۶ سال عمر جام جهانی چنین کرده که ترامپ کرد؟ ما در مقابل چه کردیم؟
و در نهایت، ما هنوز به تصمیم نهایی در قبال رفتن یا نرفتن به جام نرسیدهایم اما این تصمیم فقط حق ماست؛ کسی نمیتواند با تهدید ما را وادار به کاری کند و برعکس، متولیان فوتبال و ورزش ما باید از جامعه جهانی بخواهند تضمینهای لازم برای حضور کشورمان در آمریکا و امنیت رفت و برگشت را صادر کند که آن هم وظیفه ذاتی هر میزبانی است.
میزبانی و هر مسئولیت در هر شغل، فقط مزایا ندارد، وظایفی هم به دنبال دارد و آمریکا حق ندارد از زیر بار مسئولیت شانه خالی کند.
