نادر نادرپور؛ شاعر بزرگ ایرانی که نوه نادرشاه افشار بود
نادر نادرپور ازجمله شاعران مهم در تاریخ معاصر ایران است. او که در خانوادهای اعیانی متولد شده بود، از تبار نادرشاه افشار بود.
فرارو- نادر نادرپور یکی از مهمترین شاعران معاصر ایرانی است. اشعار نادرپور سبکی ویژه و درعینحال شاخص دارند و همین سبک از وی شاعری تراز اول ساخته است.
به گزارش فرارو، نادرپور در 16 خرداد سال 1308 متولد شد و در 29 بهمن 1378 از دنیا رفت. نادرپور یکی از چهرههای مهم ادبیات ایران و از همدورههای بسیاری از شاعران تراز اول نیمه نخست قرن گذشته بود.
زندگی نادر نادرپور
نادرپور ازآندست از شاعران بود که در خلق تصویرهای بدیع و دورازذهن تبحر داشت. این تصاویر درکنار زبان استوار و محکمی که از ادبیات کلاسیک فارسی به عاریه گرفته بود، جهان شعر نادرپور را به وجود میآورد. نادرپور اگرچهکه ازمناظری وامدار ادبیات کلاسیک فارسی و همچنین شاعران همدورهاش بود، از جهاتی به سبکی منحصربهفرد نیز دست یافته بود.
نسب نادر نادرپور بهنوعی به نادرشاه افشار و پسر وی رضاقلی میرسد. او در خانوادهای اعیانی و مرفه دیده به جهان گشود و بههمینسبب شرایط رشد و ترقی را از همان روزگار کودکی داشت. بههرحال وی در تهران دیده به جهان گشود و بخش اعظم عمرش را نیز در همین شهر بهسربرد. بهمحض به اتمام رساندن دوره دبیرستان، برای تحصیل در رشته زبان و ادبیات فرانسوی راهی پاریس شد و تحصیلاتش را تا اخذ مدرک لیسانس ادامه داد. دراِدامه به ایران بازگشت و درکنار افرادی ازقبیل احمد شاملو، مهدی اخوانثالث، هوشنگ ابتهاج، رضابراهنی، فروغ فرخزاد و... به یکی از نوآوران ادبیات فارسی بدل گشت.
غالب اشعار نادرپور در قالب چهارپاره هستند. نادرپور دست به تجربیات بسیار نوینی در این قالب زد و کار را تا آنجا پیش برد که بهعنوان یکی از سرآمدان چهارپارهسرایی شناخته شد. بااینحال، تصاویر پیچیده اشعار او باعث شد تا اشعار وی دربِین عموم مردم ایران ناشناخته باقی بمانند؛ اگرچهکه اکثر دوستداران ادبیات وی را بهعنوان یکی از بزرگترین شاعران معاصر میشناسند.
نادر نادرپور افزونبر سرودن شعر، بهسبب تسلطی که به زمان فرانسه داشت، بخشی از فعالیتش را معطوف به ترجمه آثار از ادبیات فرانسه به فارسی کرد. همچنین روزگار جوانیاش را به اشتغال در حوزه روزنامهنگاری گذراند و با مجلات و روزنامههای زیادی به همکاری پرداخت. او که ازجمله بنیانگذاران کانون نویسندگان ایران بود، تاثیر مهمی بر پیشرفت روند ادبی موجود در ایران داشت.
بالغبر 10 مجموعه شعر از نادرپور به چاپ رسیده است. نادرپور حرکتش بهسمت شعر نو را مدیون و مرهون شهریار میدانست. چنانکه بنابر گفتههای خود وی، برای اولین بار با خواندن شعری نو از شهریار در مجله سخن به این سبک علاقهمند شد و در ادامه با آشنایی با افرادی مانند نیما، این سبک شعری را ادامه داد.
نادر نادرپور باوجوداینکه در روزگار جوانی جذب حزب توده شده بود، در سال 1327 از این حزب جدا شد و مسیر سیاسیاش را تغییر داد. درکل باید گفت که نادرپور هرگز ازنظر سیاسی موضعگیریهای تند و رادیکالی نداشت. بیشتر توجه وی به ادبیات بود و البته در نظراتش نیز پیوسته سویههایی از محافظهکاری وجود داشت.
